داده و نخست تعبير به ظالم و بعد تعبير به مظلوم نموده و آنچه را دشمنش طالب آن بوده در اختيارش گذاشته است . « 1 » امام عليه السلام با اين سخن اثبات مىكند كه سكوت و كناره گيرى از اين جريان در هر حال گناه است ، زيرا يا ترك يارى مظلوم است و يا عدم مقابلهء با ظالم . اين سخن يادآور حديثى است كه از پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله نقل شده كه فرمود : « أُنْصُرْ أخاكَ ظالِماً أوْ مَظْلُوماً قيلَ يا رَسُولَ اللَّهِ هذا نَنْصُرهُ مَظْلُوماً فَكَيْفَ نَنْصُرُهُ ظالِماً قالَ : تَمْنَعَهُ مِنَ الظُّلْمِ ؛ برادر دينىات را يارى كن خواه ظالم باشد يا مظلوم . اصحاب عرضه داشتند : اگر مظلوم باشد بايد يارىاش كنيم ولى اگر ظالم باشد چگونه ؟ فرمود : او را از ظلم و ستم باز مىداريد ( اين است يارى او ) » . « 2 » * * *

--> ( 1 ) . شرح نهج‌البلاغه ابن ابىالحديد ، ج 17 ، ص 140 ( 2 ) . مسند احمد ، ج 3 ، ص 201